|
 Duchowość - nie jest łatwo ująć w słowach czym ona jest. Możemy ją określić jako obszar, poświęcony sprawom ducha, określający naszą tożsamosć, sposób przeżywania życia, wreszcie sposób szukania i spotykania Boga.
Ks. Marek Dziewiecki w artykule na temat "Duchowość w życiu" określa duchowość jako tą sferę, w której człowiek stawia sobie pytanie o to, kim jest i po co żyje. Duchowość jest zatem zdolnością do odkrycia i zrozumienia tajemnicy człowieka i sensu jego życia. Dzięki temu duchowość może stać się CENTRALNYM SYSTEMEM ZARZĄDZANIA ŻYCIEM. Dla chrześcijanina - jak w jedym z wywiadów określa to o Adam Szulc SJ - duchowość to niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju, charakterystyczny dla danego człowieka styl zjednoczenia z Bogiem oraz sposób życia Ewangelią. Każdy człowiek posiada swoją duchowość, jedni kreują swoje życie bardziej świadomie, inni robią to w sposób niejako intuicyjny, nie zawsze zdając sobie z tego sprawę. "Samo pojęcie duchowość ma swoje źródło w teologii Nowego Testamentu, zwłaszcza w pismach Pawłowych. Chrześcijanin obdarzony Duchem Bożym nazywany jest homo spiritualis (1 Kor 2, 10-16), pneumatikos. Rzeczownikowo spiritualitas oznacza egzystencję człowieka "określaną" nie przez "ciało", lecz przez Bożego Ducha. Tak rozumiano duchowość, poczynając od V w. aż do późnego średniowiecza. Francuskie wyrażenie: spiritualité - od XIII w. pojmowano prawie wyłącznie w sensie prawniczym. Po raz pierwszy w XVII stuleciu św. Franciszek Salezy uczynił z tego wyrażenie terminus technicus na oznaczenie personalnego związku z Bogiem." (Biuletyn "Anamnesis" Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Ks. Bogusław Nadolski TChr) [...]
"Duchowość jest więc udziałem wspólnoty wierzących w Boga w stwórczej i przekształcającej miłości Bożej w stosunku do świata. Jest udziałem w łasce Pana, którą "szczodrze wylał w postaci wszelkiej mądrości i rozumienia przez to, że nam objawił tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów" (Ef 1, 9-10). W sercu tej duchowości stoi misterium paschalne Chrystusa.
[...]
Istotą duchowości chrześcijańskiej jest pójście za Chrystusem. Ty "pójdź za Mną" (Łk 9,59)."
W dziale "Duchowość" zamieszczamy materiały, artykuły, konspekty spotkań w grupach, ... pomocne do formacji duchowej, jaka proponuje nasza Wspólnota.
Polecamy
Propozycja rachunku sumienia na podstawie Ćwiczeń Duchownych św. Ignacego z Loyoli (5 punktów)
|
|
Konferencja na temat codziennego ignacjańskiego rachunku sumienia |
|
Szukać i znajdować Boga we wszystkich rzeczach
(wszystkich doświadczeniach)
Pan Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo. Powiedział: "Uczyńmy człowieka na nasz obraz, podobnego nam". Bóg pragnie tworzyć mnie razem ze mną, a przeze mnie pragnie odtwarzać swój obraz w drugim człowieku. Ale ten obraz Boży we mnie ulega zamazaniu, skażeniu przez mój grzech. Dlatego potrzeba uwagi, otwartego serca, by wpatrywać się w Boga działającego w moim życiu, by Go nie zagubić. |
|
 Celem medytacji chrześcijańskiej jest nawiązanie pełniejszej relacji z Bogiem Osobowym – dążenie do pełnej jedności z Osobami Trójcy Świętej. Św. Ignacy, na bazie własnych doświadczeń mistycznych opisał metodę medytacji, w której proponuje zatrzymanie się nad Słowem Bożym. Metoda ta uczy słuchania Słowa Bożego. Św. Ignacy nakreślił ją w swoich „Ćwiczeniach Duchowych” (ĆD 46-54, 73, 75-77). Medytację wg. tej metody zwykło się nazywać medytacją ignacjańską.
Poniższe uwagi powstały na podstawie moich doświadczeń i lektur, które pomagają mi przygotowywać modlitwę medytacyjną. Dzielę się nimi z myślą o tym, że mogą być pomocne również i innym. |
|
