Tak działa Bóg (fragment książki)

Słuszne decyzje

W roku 1922 ojciec Ledóchowski, generał Towarzystwa, zwołał spotkanie jezuitów, którzy pracowali w Sodalicjach Mariańskich. Był to pierwszy krok w kierunku odnowy. Czterdziestu ojców z dziewiętnastu krajów, kierowanych poczuciem odpowiedzialności chciało praktycznych i konkretnych zmian sytuacji Sodalicji. Spotkanie było bardzo udane. Zamiast długich rezolucji tylko jedna decyzja: utworzyć w Rzymie centralny sekretariat, centrum służące pomocą nie tylko grupom prowadzonym przez jezuitów, ale również wszystkim innym. Był to pierwszy tego rodzaju sekretariat przy Kurii Generalnej Jezuitów. Nie dlatego, że Sodalicje Mariańskie były najważniejszym dziełem Towarzystwa, ale po prostu dlatego, że były one dziełem najbardziej zaniedbanym i potrzebowały pomocy i inspiracji. Obecnie w Kurii jest osiem podobnych urzędów dla innych dzieł.

Głównym argumentem za stworzeniem międzynarodowego sekretariatu było pozytywne doświadczenie niektórych już istniejących sekretariatów narodowych. Ojcowie ze Stanów Zjednoczonych i Holandii donosili, że centra narodowe funkcjonowały bardzo dobrze. Dlaczego nie zastosować tego samego doświadczenia na poziomie światowym?

Warto wiedzieć, że w 1922 roku federacje narodowe istniały w co najmniej trzech państwach. Ich delegaci jasno tłumaczyli różnicę między federacją (normalny sposób organizowania Sodalicji Mariańskich) i sekretariatem (sposób wyjątkowy, dla specjalnych racji). Tworzenie federacji regionalnych było praktykowane już przed rokiem 1773. Reguły z roku 1910 potwierdzają w praktyce to rozwiązanie. Głównym zadaniem sekretariatu jest popieranie federacji. Jeżeli federacja osiągnie swoją dojrzałość, zadanie to było już zrealizowane i normalnie sekretariat przestaje istnieć.

Decyzja z roku 1922 roku okazała się wyjątkowa. Nie tylko dlatego, że nowy sekretariat był pierwszą próbą zmierzającą w kierunku odnowy na poziomie międzynarodowym, zgodnie z linią o której była mowa, ale również dlatego, że był pierwszym etapem w kierunku federacji światowej.

Delegaci spotkania z roku 1922 nie mogli przewidzieć jego konsekwencji. Z perspektywy czasu można powiedzieć, że było ono wyjątkowo owocne. Centralny Sekretariat wyraził potrzebę oficjalnego dokumentu Kościoła w sprawie odnowy Sodalicji i papież zdecydował się go napisać. Właśnie z tej potrzeby zrodziła się Konstytucja Apostolska Bis Saeculari. Dostrzegano też konieczność utworzenia Federacji Światowej.

Wszystko to nie oznacza, że nowy sekretariat był instytucją doskonałą. Wcale nie! Ale pokazał on, że można pracować skutecznie przy użyciu skromnych środków. To międzynarodowe biuro miało służyć ruchowi światowemu, w którym kobiety stanowiły zdecydowaną większość, nie było ono jednak dostępne dla ludzi z zewnątrz, a tym bardziej dla kobiet. Było ono prywatną instytucją jezuitów, podlegającą regułom klasztoru, w owych czasach ścisłych i surowych. Poza tym, jak reformować organizację bez władzy? Po roku 1773 Sodalicje Mariańskie podlegały jurysdykcji biskupów. Jedynie 5% grup istniało przy domach jezuitów. I jak działać bez współpracy z wykwalifikowanymi ludźmi świeckimi? Nade wszystko: jak przeprowadzić odnowę tysięcy odpowiedzialnych ruchu rozproszonych po całym świecie? Również wśród jezuitów znajomość i zrozumienie prawdziwego znaczenie i natury Sodalicji były niewielkie. Nie mogli nawet uwierzyć, że Stowarzyszenie Maryjne zwane Sodalicjami Mariańskimi miało coś wspólnego z Towarzystwem Jezusowym.

Jeden papież przyczynił się do upadku ducha Sodalicji Mariańskich, inny papież zainicjował jego odrodzenie. Pius XII, znając z osobistego doświadczenia duchowość ignacjańską i pierwotnego ducha Sodalicji Mariańskich, z zainteresowaniem śledził wysiłki Sekretariatu. W roku jego wyboru na papieża (1939) odpowiedzialnym za sekretariat był ojciec Emile Yillaret. Łączyła ich więź przyjaźni i wzajemne poszanowanie. W roku 1953, po śmierci ojca Yillareta, Papież powiedział mi, że uważał go za człowieka świętego. Z pewnością Pius XII był największym promotorem Sodalicji Mariańskich. Czynił wszystko, co było w jego mocy, aby poprzeć odnowę za pomocą różnego rodzaju listów, orędzi i innych dowodów jego zainteresowania. W końcu zdecydował się na nadzwyczajny krok ogłaszając nowy statut dla całego Kościoła. Uczynił to w formie najbardziej uroczystej i oficjalnej w postaci Konstytucji Apostolskiej, obowiązującej cały Kościół. Bis Saeculari była dokładnie tym czego potrzebowano: jasną deklaracją autorytetu Kościoła ukazującą autentyczność tożsamości Sodalicji Mariańskich, usilnym apelem wzywającym do reformy, prezentującym pewne orientacje na przyszłość oraz przedstawiającym ogólne wskazania odnośnie apostolstwa świeckich.

Wspólnota Życia Chrześcijańskiego w Polsce
ul. Rakowiecka 61, 02-532 Warszawa
NIP: 5213137346, REGON: 017235359
tel.: +48 733 734 777
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
nr konta: 22 1020 1013 0000 0202 0328 6929