Tak działa Bóg (fragment książki)

Pionierzy

Ogień przenosi się spontanicznie. Nie dziwi więc nas to co o. Yillaret opisuje w pierwszym rozdziale swej książki o początkowym okresie historii Sodalicji Mariańskich2. Podaje on tam przykłady grup ludzi świeckich zgromadzonych wokół pierwszych jezuitów, które współpracowały z nimi w apostolstwie. Grupy miały różne nazwy, ale posiadały tego samego ducha. Był to duch Ignacego, o czym często wspominają źródła historyczne. Jeden z współczesnych pisarzy napisał: Jeżeli widzi się tych ludzi, nieomylnie rozpoznajecie, że są oni przepojeni duchem Towarzystwa Jezusowego. A co to oznacza? Wymieniane są ciągle takie cechy jak: selektywność członków, gruntowna formacja, modlitwa, częste przystępowanie do sakramentów, elastyczność i umiejętność zaradzania wszelkiego rodzaju potrzebom.

Już w roku 1540, roku w którym utworzone zostało Towarzystwo Jezusowe, Piotr Favre prowadził znaną grupę w Farmie, nazywaną też Towarzystwem Jezusowym. Grupa ta wydała pierwszego męczennika jezuitę. Inny towarzysz Ignacego Paschazy Broet w liście do Franciszka Ksawerego z dnia l marca 1545 pisze o kwitnącej grupie w Faenzie. Wcześniej Franciszek Ksawery pisał do Rzymu o tym, że w jego trudnej misji wspomaga go wybrana grupa młodych ludzi pełnych miłości i zapału. W roku 1547 sam Ignacy założył Stowarzyszenie Dwunastu Apostołów w Rzymie, a w rok później Nadal utworzył grupę w Kalabrii, o czym donosi w liście do Ignacego z 10 kwietnia 1548 roku.

Warto odnotować, że jezuici nie tylko zakładali nowe grupy, lecz często byli też proszeni o reformowanie różnych bractw, które utraciły swego pierwotnego ducha inspirującego ich powstanie. Czasami grupy te przekształcały się w nowe stowarzyszenia przyjmujące duchowość jezuitów.

Podnoszono nieraz pytanie: czy w tym pierwszym okresie Sodalicje Mariańskie mogły być uważane za Trzeci Zakon Towarzystwa Jezusowego. Prawdą jest, że w tym czasie oba stowarzyszenia były ściśle powiązane ze sobą. Sodalicje Mariańskie posiadały ducha jezuitów i tylko jezuici mogli być ich asystentami kościelnymi. Pomimo tego Sodalicje Mariańskie nigdy nie były Trzecim Zakonem. Stało się to jasne w roku 1773, kiedy Towarzystwo zostało zniesione a Sodalicje mogły dalej działać samodzielnie. To co uczynił Klemens XIV można krytykować, ale było to całkowicie zgodne z prawem.

Wspólnota Życia Chrześcijańskiego w Polsce
ul. Rakowiecka 61, 02-532 Warszawa
NIP: 5213137346, REGON: 017235359
tel.: +48 733 734 777
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
nr konta: 22 1020 1013 0000 0202 0328 6929